บทบัญญัติว่าด้วยเรื่อง “การวางนิ้วเท้าในขณะซุญูด”
[คำถาม]- รูปแบบการวางนิ้วเท้าในขณะซุญูด มีบทบัญญัติให้ปฎิบัติเช่นไร..?
[คำฟัตวาอยาตุลลอฮ์อัลอุซมาซัยยิดอะลี คอมาเนอีฮ์]
ฮุก่ม “การสุญูดในละหมาด” เป็น “อิห์ติยาตวายิบ” จะต้องใช้ปลายนิ้วโป้งเท้าทั้งสองข้างแตะพื้นขณะทำการสุญูดในนมาซ ถ้าหากนิ้วเท้าอื่นยาวกว่านิ้วโป้งหรือเล็บปลายนิ้วโป้งเท้ายาว เป็นเหตุให้ปลายนิ้วโป้งไม่สามารถสัมผัสพื้นผิวขณะสุญูดได้ การละหมาดของเขาถือเป็นบาฏิล(โมฆะ)
[คำฟัตวาอยาตุลลอฮ์อัลอุซมาเชคมะการิม ชีรอซีอ์]
ฮุก่ม “การสุญูดในละหมาด” เป็น “อิห์ติยาตวายิบ” จะต้องใช้ปลายนิ้วโป้งเท้าทั้งสองข้างแตะพื้นขณะทำการสุญูดในนมาซ หากนิ้วอื่นแตะพื้นยังถือว่าไม่เพียงพอ(ตราบเท่าที่นิ้วโป้งยังไม่แตะกับพื้น)
[คำฟัตวาอยาตุลลอฮ์อัลอุซมา ซัยยิดซิซตานีอ์]
การสุญูดในนมาซ จำเป็น(วาญิบ)ต้องวางอวัยวะทั้ง 7 แนบกับพื้น อวัยวะทั้งเจ็ดได้แก่ หน้าผาก ,ฝ่ามือทั้งสอง ,หัวเข่าทั้งสอง และ ปลายนิ้วโป้งเท้าทั้งสอง
