หน้าแรก ปัญหาคิลาฟ ซุนนี-ชีอะห์ ผู้รู้ชาววะฮ์ฮาบีย์ ให้ทัศนะไว้ว่า การที่ท่านอุมัรขัดคำสั่งนบี ศ. คือ ความเมตตาหนึ่งจากอัลลอฮ์ !!!!

ผู้รู้ชาววะฮ์ฮาบีย์ ให้ทัศนะไว้ว่า การที่ท่านอุมัรขัดคำสั่งนบี ศ. คือ ความเมตตาหนึ่งจากอัลลอฮ์ !!!!

120

อุซัยมีน[ผู้รู้ชาววะฮ์ฮาบี-สะลาฟีย์]พูดไว้ว่า : การขัดขวางท่านนบี ศ. ของท่านอุมัร ในการเขียนคำสั่งเสีย คือ ความเมตตาจากอัลลอฮ์ !!! เป็นความเมตตาที่ทำให้ท่านอบูบักร ได้ขึ้นสู่ตำแหน่งคอลิฟะฮ์

divider

อีกหนึ่งเหตุการณ์ที่เป็นเรื่องราวที่น่าขมขื่นที่สุดในช่วงบั้นปลายชีวิตของท่านศาสดามุฮัมมัด ศ. ก็คือ เหตุการณ์วันพฤหัสวิปโยค

นั้นคือ ในเวลาที่อุมัร และบรรดาชนชั้นหัวหน้าอันเป็นที่รู้จักกันดีภายใต้ชื่อ “ศ่อฮาบะฮ์” มารวมตัวกันอยู่ในบ้านนบี ศ. มุฮัมมัด ศ. ขอให้นำปากกา นำหมึก และกระดาษ  ท่านกล่าวว่า ท่านจะเขียนบางสิ่งเพื่อประโยชน์ของผู้ที่จะปฎิบัติตามท่าน เป็นการประกันแก่พวกเขาว่า ถ้าพวกเขายึกมั่นตามนี้พวกเขาจะไม่หลงทาง แต่อุมัร กลับไม่เห็นด้วยกับท่านนบี ศ. และกล่าวคัดค้านการเขียนพินัยกรรมของท่านนบี ศ. โดยกล่าวแซกขึ้นว่า “ท่านได้เพ้อไปแล้ว อัลกุรอ่านก็เพียงพอแล้วสำหรับพวกเรา”

อุซัยมีน อาเลมชาววะฮ์ฮาบี สะลาฟีย์ ในบางช่วงของฮะดิษ “พฤหัสวิปโยค” ได้อธิบายไว้เช่นนี้ว่า

وإن کان المعنى کتابا لا تضلوا بعده بالنسبة للخلافة ، وأن الرسول لما رأى نفسه ثقل به المرض ، واشتد به أراد أن یکتب کتابا فی الخلافة، فإن من رحمة الله أن الله تعالى یسر أو قدر أن عمر یعارض حتى یکون انتخاب أبی بکر برضا من الصحابة، مع أن الرسول أشار إلى خلافته
بن عثیمین، محمد بن صالح (المتوفى 1421 هـ)، شرح صحیح البخاری،ج1، ص 300

หากนัยยะทางความหมายคำพูดของท่านนบี ศ. ที่ว่า “ประชาชาติจะไม่หลงทางตลอดไปภายหลังจากท่าน” คือ เรื่องตำแหน่งคอลิฟะฮ์หลังจากท่าน  แท้จริงเมื่อท่านเห็นว่าอาการป่วยไข้ของท่านทวีความรุนแรงขึ้น ท่าน ศ. จึงปรารถนาที่จะจดบันทึกสิ่งหนึ่งในเรื่อง “ตำแหน่งคอลิฟะฮ์” 
ดังนั้นนี้คือความเมตตาจากอัลลอฮ์ ที่ทรงกำหนดให้ท่านอุมัรเข้ามาขัดขวางการจดพินัยกรรมนี้ จนกระทั่งท่านอบูบักรได้รับการคัดเลือกจากบรรดาศ่อฮาบะฮ์(ให้ขึ้นดำรงตำแหน่งคอลิฟะฮ์)โดยท่านนบี ศ. ได้บอกเป็นนัยๆไว้ก่อนแล้ว

  • บุคคลที่กล้าพูดเช่นนี้ เขาจะเชื่ออย่างไรระหว่างท่านศาสดา ศ. กับ อุมัร ว่าใครประเสริฐกว่ากัน และคำพูดของใครน่าเชื่อถือกว่ากัน
  • หากท่านศาสดามุฮัมมัด ศ. มีเจตนาที่จะจดพินัยกรรมในเรื่อง “คอลิฟะฮ์” แน่นอนทัศนะของท่านศาสดาย่อมสำคัญกว่า นั้นคือ ต้องทำการจดบันทึก หรือคำพูดของท่านอุมัร สำคัญกว่า นั้นคือไม่ต้องจดบันทึก ?
  • แน่นอนคำพูดและการกระทำของท่านศาสดา ศ. ย่อมไม่ขัดแย้งกับคำสั่งของอัลลอฮ์ ซ.บ. แน่นอน แล้วคำพูดของอุมัร ที่คัดค้านท่านนบี ศ. จะเป็นเราะมัต ความเมตตาจากอัลลอฮ์ ได้อย่างไร ?
  • หากท่านนบี ศ. เคยบอกเป็นนัยๆถึงตำแหน่งคอลิฟะฮ์ของท่านอบูบักร ตามคำคาดเดาของ อุซัยมีน แล้วจะแปลกอะไรที่จะให้ท่านได้บันทึกสิ่งนี้อีกครั้งก่อนที่ท่านจะเสียชีวิต
  • เมื่อท่านนบี ศ. ปรารถนาที่จะทำพินัยกรรมขึ้น และรับสั่งให้นำปากกา กระดาษ และน้ำหมึกมา จะมีช่องว่าให้บรรดาศ่อฮาบะฮ์ออกทัศนะและคัดค้านท่านนบี ศ. ได้อีกหรือ ? ทั้ศนะของอัลลอฮ์ และนบี ศ. ย่อมสำคัญกว่า หรือทัศนะของศ่อฮาบะฮ์ ?