ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ ผู้ทรงเมตตา ปรานียิ่งเสมอ
นบีมุฮัมมัด ศ. ยืนปัสสาวะ [จากตำราชาวซุนนะห์]
นบีมุฮัมมัดยืนปัสสาวะ [จากตำราชาวซุนนะห์]
ทุกคนคงเคยได้ยิน ฮะดิษอิสรออียาต ที่บรรดาอะห์อิมมะฮ์ทายาทแห่งร่อซูลฯ มักเตือนไว้ และฮะดิษเหล่านี้ก็จะมุ่งเน้นไปที่การทำลายศุทธิเกียรติของท่านศาสดา ศ. ของเรา ซึ่งเราสามารถพบฮะดิษประเภทนี้ได้มากในตำราฮะดิษของชาวซุนนี่ห์ เช่น ฮะดิษบทนี้ที่บันทึกโดยบุคอรีย์ และมสลิม ฮะดิษว่าด้วย “ท่านนบียืนปัสสาวะบนกองขยะ”
حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ: حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِی وَائِلٍ، عَنْ حُذَیْفَةَ، قَالَ أَتَى النَّبِیُّ صلّى الله علیه وسلم سُبَاطَةَ قَوْمٍ فَبَالَ قَائِمًا، ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَجِئْتُهُ بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ
” ครั้งหนึ่งท่านนบี ศ. ได้ผ่านไปที่ทิ้งขยะของชุมชน ท่านได้ยืนปัสสาวะที่นั่น หลังจากปัสสาวะเสร็จแล้ว ท่านก็ถามหาน้ำ ฉันจึงนำน้ำไปให้ แล้วท่านก็อาบน้ำละหมาด” (บันทึกหะดิษโดยบุคคอรี/หมวดที่4/บทที่61/ฮะดีษเลขที่ 224)
رَأَیتُنی أنا وَ النَّبیُّ صلی الله علیه و آله و سلم نَتَمَاشَی فَأَتَی سُبَاطَةَ قَومٍ خَلفَ حَائِطِ فَقَامَ کَما یَقُومُ أحَدُکُم فَبَالَ فَانتَبَذتُ منه فَأَشَارَ إلیَّ فَجِئتُهُ فَقُمتُ عِندَ عَقِبِهِ حتی فَرَغَ
“ฉันและท่านนบี ศ็อลล็อลลอฮุอลัยฮิวะซัลลัม เดินไปด้วยกันเรื่อยๆ จนกระทั่งพบว่าตัวฉันกับท่านนบีนั้นมาถึงที่ทิ้งขยะของชุมชนแห่งหนึ่งด้านหลังกำแพง ท่านได้ยืนปัสสาวะ เหมือนอย่างที่พวกท่านยืนนั่นแหละ ฉันจึงขยับออกมาให้ห่างท่าน แต่ท่านก็เรียกฉันไว้ ฉันจึงเข้าไปยืนกำบังให้ท่าน โดยยืนอยู่ด้านหลังจนกระทั่งท่านเสร็จธุระ” (บุคคอรี/หมวดที่4/บทที่62/ฮะดีษเลขที่ 225)
ไม่ต้องนำฮะดิษมาหักล้างสิ่งที่บุคอรีบันทึกโกหกใส่ท่านนบี ศ.หรอก แค่ทุกท่านลองใช้สติปัญญา และสามัญสำนึกดูว่า หากพวกท่านเห็นคน ๆ หนึ่งยืนปัสสาวะอยู่ข้างทาง พวกท่านจะรู้สึกอย่างไร แล้วพวกท่านจะเชื่อหรือว่า นบีผู้เต็มเปี่ยมไปด้วยมารยาทที่ดีงาม จะทำเช่นนั้นได้(ยืนปัสสาวะบนกองขยะ)
หากยอมรับว่า สิ่งที่บุคอรี และมุสลิม บันทึกไว้ คือ ความสัตย์จริง สิ่งนี้ก็ย่อมบอกว่า หนึ่งในซุนนะห์ของท่านนบี ศ. ก็คือการยืนปัสสาวะ ดังนั้นต่อแต่นี้ไปมุสลิมทุกคนต้องยืนปัสสาวะ เพื่อจะได้ทำตามซุนนะห์ของท่านนบี ศ. เพราะอัลลอฮ์ทรงยืนยันว่า “การกระทำของท่านนบี คือ แบบฉบับที่ดีงาม ที่ให้ทุกคนได้ยึดปฎิบัติ”
لَّقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن کَانَ یَرْجُو اللَّهَ وَالْیَوْمَ الْآخِرَ وَذَکَرَ اللَّهَ کَثِیرًا » الأحزاب: ٢١
