ท่านอบูบักร และท่านอุมัร เคยไปสู่ขอท่านหญิงฟาฎิมะฮ์ แต่ถูกท่านนบี ศ. ปฎิเสธ

ท่านอบูบักร และท่านอุมัร เคยไปสู่ขอท่านหญิงฟาฎิมะฮ์ แต่ถูกท่านนบี ศ. ปฎิเสธ

ท่านอิบนิ ฮะยัร  อัล-ฮัยตะมีอ์(ปราชญ์ของชาวซุนนะห์)ได้ระบุไว้ในหนังสือ อัลศ่อวาอิกุล มุฮ์ริเกาะฮ์ ถึงเรื่องราวที่ท่านอบูบักร และท่านอุมัร ได้ไปสู่ขอท่านหญิงฟาฎิมะฮ์ แต่ถูกขัดขวางโดยท่านศาสดามุฮัมมัด ศ. โดยท่านอิบนิ ฮะยัร อ้างสะนัตที่มีอยู่ในหนังสือ สุนัน อิบนุ อบีดาวูด ดังนี้

وَأخرج أَبُو دَاوُد السجسْتانِي أَن أَبَا بكر خطبهَا فَأَعْرض عَنهُ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم ثمَّ عمر فَأَعْرض عَنهُ فَأتيَا عليا فنبهاه إِلَى خطبتها فجَاء فَخَطَبَهَا فَقَالَ لَهُ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم (مَا مَعَك) فَقَالَ فرسي وبدني
الصواعق المحرقة على أهل الرفض والضلال والزندقة ج2 ص471 المؤلف: أحمد بن محمد بن علي بن حجر الهيتمي السعدي الأنصاري، شهاب الدين شيخ الإسلام، أبو العباس (المتوفى: 974هـ)، المحقق: عبد الرحمن بن عبد الله التركي – كامل محمد الخراط، الناشر: مؤسسة الرسالة – لبنان، الطبعة: الأولى، 1417هـ – 1997م، عدد الأجزاء: 2.

ความว่า
ท่านอบูบักร ได้มาสู่ขอท่านหญิงฟาฎิมะฮ์ต่อท่านนบี ศ.  แล้วเขาก็ถูกปฎิเสธ และ (ต่อมา)ท่านอุมัร ก็ได้มาสู่ขอท่านหญิงฟาฎิมะฮ์กับท่านนบี ศ. แล้วเขาก็ถูกผินหลังให้(ถูกปฎิเสธ) บุคคลทั้งสอง (อบูบักร และอุมัร)จึงมาหาท่านอะลี และบอกให้ไปสู่ขอฟาฎิมะฮ์ อะลี จึงมาหาท่านนบี ศ. แล้วท่านนบี(ก็ได้ยอมรับแล้ว)ได้แต่งงานเขา (กับฟาฎิมะฮ์)

แต่ปัจจุบันริวายะฮ์บทนี้หายไปจากหนังสือ สุนันอบี ดาวูด แล้วท่านคิดว่า เพราะอะไรฮะดิษบทนี้จึงหายไป…?

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَغَوِيُّ، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ الرَّازِيُّ، ثنا أَبُو تُمَيْلَةَ، ثنا حُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ، عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَطَبَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاطِمَةَ فَقَالَ: انْتَظِرْ بِهَا الْقَضَاءَ ثُمَّ خَطَبَ إِلَيْهِ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ: انْتَظِرْ بِهَا الْقَضَاءَ ثُمَّ خَطَبَ إِلَيْهِ عَلِيُّ فَزَوَّجَهَا مِنْهُ

أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ الْقَاسِمُ بْنُ الْقَاسِمِ السَّيَّارِيُّ، بِمَرْوَ، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ حَاتِمٍ الْبَاشَانِيُّ، ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ، ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: خَطَبَ أَبُو بَكْرٍ، وَعُمَرُ فَاطِمَةَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّهَا صَغِيرَةٌ» فَخَطَبَهَا عَلِيٌّ فَزَوَّجَهَا

«هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ، وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ»