ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ ผู้ทรงเมตตา ปรานียิ่งเสมอ
ทำไม”ศ่อละวาต”ให้กับท่านนบีมุฮัมมัด ศ.ต้องผนวก”วะอาลีมุฮัมมัด”
[ซุนนี่ห์ถาม]
ทำไมเวลาที่ชีอะห์ “ศ่อละวาต” ให้กับท่านนบีมุฮัมมัด ศ. ต้องผนวก “วะอาลีมุฮัมมัด” [วงศ์วานลูกหลานมุฮัมมัด]รวมกับชื่ออันทรงเกียรติของท่านนบี ศ. เข้าไปด้วย…?
[ชีอะห์ตอบ]
การประสาทพร(ศอลาวาต)และให้ความสันติแก่วงศ์วานของมุฮัมมัดได้ เป็นคำสั่งสอดคล้องตรงกันทั้งสองฝ่ายซุนนี-ชีอะฮ์ ว่ามาจากอัลลอฮ์ ซ.บ.
มีรายงานในศอฮีฮ์บุคอรีเล่ม 3 ในศอฮีฮ์มุสลิม เล่ม 1
ท่านอัลลามะฮ์ ก็อนดูซีย์ บันทึกไว้ในหนังสือ “ยุนาบีอุล-มะวัดดะฮ์ หน้า 227 อ้างจากบุคอรี อิบนุฮะญัร หนังสือ ศอวาอิกุลมุฮัรรอเกาะฮ์ บาบที่ 11 บทที่ 1 อธิบายโองการที่ 2
ทุกท่านเหล่านั้น ร่วมกันรายงานจากท่าน กะอับ บิน อิจเราะฮ์ ว่า ครั้งที่โองการนี้ถูกประทานลงมา พวกเราถามว่า :
โอ้ท่านศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ! พวกเรารู้แล้วว่า จะให้สลามแก่ท่านอย่างไร แต่ทว่า เราจะอวยพร(ศอลาวาต)แก่ท่านอย่างไร อันนี้พวกเรายังไม่รู้ครับ..
ท่านศาสดามุฮัมมัด ศ. ตอบว่า :
พวกท่านจงกล่าวเถิดว่า اللهم صل على محمد وعلى وآل محمد “โอ้อัลลอฮ์ โปรดประทานความจำเริญแด่มุฮัมมัดและวงศ์วานของมุฮัมมัด”
อิบนุฮะญัรกล่าวว่า : ในรายงานบันทึกโดยท่านฮากิมมีใจความว่า “พวกเรากล่าวว่า :โอ้ท่านศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ การอวยพรแก่พวกท่านบรรดาอะฮ์ลุลบัยต์เป็นอย่างไร ?
ท่านศาสดามุฮัมมัด ศ. ตอบว่า :
จงกล่าวเถิดท่านทั้งหลาย اللهم صل على محمد وعلى آل محمد “โอ้อัลลอฮ์ โปรดประทานความจำเริญแด่มุฮัมมัดและวงศ์วานของมุฮัมมัด”
อิบนุฮะญัรได้กล่าวว่า หลังจากโองการนี้ถูกประทาน
[ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا ]
“โอ้บรรดาผู้ศรัทธาจงอวยพรและจงให้สลาม(ขอความสุขสันติ)โดยการให้สลามอย่างมากมายแก่เขาเถิด”
คำถามของบรรดาสาวกก็มีขึ้น และคำตอบที่พวกเขาได้รับก็คือ
اللهم صل على محمد وعلى آل محمد ”โอ้อัลลอฮ์ โปรดประทานความจำเริญแด่มุฮัมมัดและวงศ์วานของมุฮัมมัด”
เป็นหลักฐานยืนยันชัดเจนว่า คำสั่งให้อวยพร(ศอลาวาต)แก่บรรดาอะฮ์ลุลบัยต์และวงศ์วานของท่านเป็นจุดมุ่งหมายของโองการนี้อยู่แล้ว ถึงแม้บรรดาสาวกมิได้ถามถึงการอวยพรแก่อะฮ์ลุลบัยต์และวงศ์วานของท่าน ภายหลังจากโองการถูกประทานลงมา และพวกเขาไม่ได้รับคำตอบ แต่ครั้นพวกเขาได้รับคำตอบ ก็แสดงว่า การอวยพรแก่วงศ์วาน เป็นส่วนหนึ่งของคำสั่งทันที
อิมามฟัครุร รอซีย์ ได้รายงานไว้ในเล่ม 6 ตัฟซีรอัล-กะบีร หน้า 797 ตอนที่บรรดาสาวกถามท่านนบีว่า: เราจะกล่าวอวยพรแก่ท่านอย่างไร ?
ท่านศาสดา(ศ)ตอบว่า :
اللَّهمَّ صلِّ علَى محمَّدٍ وآلِ محمَّدٍ كما صلَّيتَ علَى إبراهيمَ وبارِك على محمَّدٍ وآلِ محمَّدٍ كما بارَكتَ على إبراهيمَ إنَّكَ حميدٌ مجيدٌ
“จงกล่าวเถิดว่า โอ้อัลลอฮ์โปรดประทานพรแด่มุฮัมมัดและวงศ์วานของมุฮัมมัด เหมือนดังที่พระองค์ทรงประทานพรแด่อิบรอฮีมและวงศ์วานของอิบรอฮีม โปรดประทานความจำเริญแด่มุฮัมมัดและวงศ์วานของมุฮัมมัด เหมือนดังที่พระองค์ทรงประทานความจำเริญแด่อิบรอฮีมและวงศ์วานของอิบรอฮีม แท้จริงพระองค์ทรงเป็นที่สรรเสริญ ทรงประเสริฐเลอเลิศยิ่ง”
อิบนุฮะญัรได้รายงานไว้ใน “อัศศอวาอิก”หน้า 87 ท่านศาสดา(ศ)กล่าวว่า “จงอย่าอวยพรอย่างขาดตอนให้แก่ฉัน”
บรรดาสาวกถามว่า “การอวยพรอย่างขาดตอน เป็นอย่างไร?
ท่านศาสดา ศ. กล่าวว่า :ก็คือการอวยพรที่พวกท่านกล่าวว่า
اللهم صل على محمد ”โอ้อัลลอฮ์ โปรดประทานพรแด่มุฮัมมัด” แล้วหยุดอยู่แค่นั้นหากแต่จงกล่าวว่า اللهم صل على محمد وعلى لآل محمد
”โอ้อัลลอฮ์ โปรดประทานพรแด่มุฮัมมัดและแด่วงศ์วานของมุฮัมมัด”
อิบนุฮะญัรยังได้อธิบายอย่างละเอียดโดยอ้างทัศนะของนักปราชญ์และนักศาสนบัญญัติ(ฟุกอฮาอ์)ของพวกท่าน ที่ระบุว่า การอวยพร(ศอลาวาต)และการให้สลามแก่วงศ์วานของมุฮัมมัด ศ. ในช่วงอ่านตะชะฮุดนมาซประจำวันถือว่าเป็น “ข้อบังคับ”(วาญิบ) หลังจากนั้น เขายังกล่าวว่า อิมามชาฟิอีย์ กล่าวว่า
“โอ้อะฮ์ลุลบัยต์ ของท่านศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ความรักต่อพวกท่าน
เป็นข้อบังคับจากอัลลอฮ์ ที่มีในอัล-กุรอาน ซึ่งถูกประทานมา
เกียรติยศอันยิ่งใหญ่ของพวกท่าน พอเพียงแก่พวกท่านแล้ว
เพราะว่า ผู้ใดมิได้อวยพรให้แก่พวกท่าน การนมาซก็จะไม่มีสำหรับคนผู้นั้น”
یَا آلَ بَیتِ رَسولِ الله حُبُّکُمُ
فَرضٌ مِنَ الله فی القُرآنِ أنزَلَهُ
کَفاکُم مِن عظیمِ القَدرِ أنّکُم
مَن لَم یُصلِّ عَلَیکُم لَا صَلَاةَ لَهُ
เป็นที่แน่ชัดแล้วว่าผู้ที่ท่านนบี ศ. สั่งให้นำเอาชื่อของพวกเขาผนวกรวมกับชื่ออันทรงเกียรติของท่าน และให้อวยพร ให้สลามแก่ท่านเหล่านั้นในนมาซประจำวัน ย่อมเป็นผู้อยู่แนวหน้าคนอื่นๆทั้งหมด ในด้านเกียรติยศและความประเสริฐ
จะถือเป็นความโง่เขลา เบาปัญญา และเป็นความคลั่งไคล้ ดื้อด้านที่สุด ถ้าหากเราจะนำคนอื่นๆมาเทียบเคียงกับท่านเหล่านั้น
