ท่านศาสดามุฮัมมัด ศ. กล่าวว่า : เมื่อมีบ่าวของอัลลอฮ์ ได้กล่าวว่า “อัลฮัมดุลิลละฮ์ ”
;اَلْحَمْدُ لِلَّهِ کَمَا هُوَ أَهْلُهُ;
โอ้องค์อภิบาลของข้า การสรรเสริญเป็นสิทธิของพระองค์ตามความเหมาะสมกับความสูงส่งแห่งพระพักตร์และความยิ่งใหญ่ในอำนาจของพระองค์”
“มะลาอิกะฮฺทั้งสองถึงกับชะงักงัน ไม่รู้จะปฎิบัติอย่างไร ไม่รู้ว่าจะบันทึกมรรคผล (ซะวาบ) ในสิ่งที่บ่าวของอัลลอฮ์คนนี้กระทำอย่างไร ทั้งสองเลยต้องขึ้นไปกราบบังคมทูลต่ออัลลอฮ์ว่า
“โอ้องค์อภิบาลของเรา แท้จริงมีบ่าวของพระองค์คนหนึ่งกล่าวถ้อยคำที่เราทั้งสองมิอาจจะรู้ได้เลยว่าจะบันทึกมนรคผลแห่งความดีของมันอย่างไร ?”
พระองค์ทรงตรัสถามมะลาอิกะฮ์ว่า “บ่าวของฉันกล่าวว่ากระไรหรือ ?”
ทั้งสองเลยกราบบังคมทูลว่า “บ่าวของพระองค์กล่าวว่า “โอ้องค์อภิบาลของข้า การสรรเสริญเป็นสิทธิของพระองค์ตามความเหมาะสมกับความสูงส่งแห่งพระพักตร์และความยิ่งใหญ่ในอำนาจของพระองค์”
พระองค์จึงตรัสตอบไปว่า “จงบันทึกดังที่บ่าวของข้าได้กล่าวไว้ เมื่อถึงยามนั้นข้า ข้ารู้ดีว่าจะตอบแทนเขาอย่างไร[เพราะพวกเจ้าไม่สามารถจดบันทึกมันได้หมดหรอกในความดีนั้น]
